Ministri koji su preživjeli sve vlade osim apokalipse

Foto: Agencije

Dok se premijeri mijenjaju brže od vremenske prognoze, ovi ministri ostaju kao da su zalijepljeni za fotelju. Njihova dugovječnost podsjeća na seriju sa beskonačnim sezonama – publika se mijenja, scenarij se ponavlja, ali glavni glumci ostaju isti. U Vladi RS, očigledno, opstaju samo oni koji su savladali vještinu političkog „preživljavanja“.

Fotelje kao nasljedstvo

Petar Đokić, ministar energetike i rudarstva, u fotelji je od 2006. godine i toliko je navikao na svoju poziciju da bi mogao otvoriti rudnik vlastitih mandata.

On je 18. januara 2026. godine izabran za ministra energetike i rudarstva, što mu je sedmi izbor za ministra i, ako se nešto ne desi, on će na toj poziciji biti najmanje do oktobra ove godine, za kada su zakazani opšti izbori u BiH.

Đokić je prvi put postao ministar 29. decembra 2010, kada je u 13. sastavu Vlade RS izabran za ministra rada i boračko-invalidske zaštite, a istu funkciju vršio je i u 14. sazivu.

U 15. sazivu postaje ministar industrije, energetike i rudarstva, a onda se samo skraćuje naziv ministarstva i u 16, 17, 18. i sada u 19. sazivu Vlade RS on je ministar energetike i rudarstva RS.

Budžet kao kućna kasica

Zora Vidović, ministarka finansija, od 2018. godine vodi budžet Republike Srpske s takvom preciznošću da ga poznaje bolje od sopstvenog frižidera. Njena dugovječnost u fotelji pokazuje da budžet nije samo brojke, već i životni stil.

Prije ministarske fotelje bila je direktorica Uprave prihoda RS, vodila filijalu Banjalučke banke u Srpcu, te bila na čelu Balkan Investment Banke. Uz to, dva puta je birana za poslanicu u Narodnoj skupštini RS, što dodatno potvrđuje njenu političku dugovječnost.

Ako bi budžet imao ličnog čuvara, na vratima bi stajala Zora Vidović – sa ključem u jednoj ruci i kalkulatorom u drugoj. Njena reputacija u Vladi je takva da se često kaže kako poznaje svaku marku u budžetu bolje nego što zna šta ima u sopstvenom frižideru.

Doktor za sve

Alen Šeranić, ministar zdravlja, od iste godine postao je sinonim za doktora za sve – od pandemije do političkih prehlada. Njegova karijera podsjeća na beskonačnu seriju u kojoj je glavna uloga uvijek ista: spasiti sistem i ostati ministar.

Izabran je u 15. sazivu, u maju 2018. godine, kada je zamijenio Jasmina Komića na mjestu ministra nauke i tehnologije. Od tada Šeranić nije napuštao Trg Republike.

Već 18. decembra 2018. postao je ministar zdravlja i socijalne zaštite u 16. sazivu Vlade i to je nastavio da bude i u 17, 18, te sada 19. sazivu.

Identično je i sa Zorom Vidović, koja je od 2018. ministarka finansija Republike Srpske.

Osmogodišnji radni staž u Vladi RS imali su i Predrag Gluhaković kao ministar trgovine i turizma, Zoran Tegeltija kao ministar finansija, Davor Čordaš kao ministar za izbjeglice i raseljena lica i Jasmin Komić kao ministar nauke i tehnologije.

Godinu manje staža u Vladi Srpske imali su Stanislav Čađo u svojstvu ministra unutrašnjih poslova te Ranko Škrbić kao ministar zdravlja socijalne zaštite.

Bili su ministri u 11, 12. i 13. sazivu (28. februar 2006 - 12. mart 2013).

Integracije na čekanju

Zlatan Klokić, ministar za evropske integracije, toliko dugo čeka na integracije da bi mu EU mogla uručiti počasni pasoš, iako vrata Unije još stoje zatvorena. Njegova pozicija je poput čekanja voza koji nikad ne dolazi, ali on i dalje stoji na peronu.

Aktuelni ministar za evropske intergracije i međunarodnu saradnju postao je ministar 18. decembra 2014. i od tada do danas je u Vladi RS.

Dvanaest uzastopnih godina u Vladi RS bili su Lejla Rešić, kao ministarka uprave i lokalne samouprave RS, i Srebrenka Golić, kao ministarka za prostorno uređenje, građevinarstvo i ekologiju. One su bile ministarke u četiri uzastopna mandata, počevši od 29. decembra 2010. pa do 21. decembra 2022. godine.

Dugovječnošću u Vladi RS može se pohvaliti i Anton Kasipović.

Bio je ministar u pet uzastopnih mandata, od 18. decembra 2014, kada je postao ministar prosvjete i kulture, da bi u 15. i 16. sazivu bio ministar pravde, do 21. decembra 2022.

Ni Čubrilović nije daleko

Još jedan "veteran" u Vladi RS je bio i Nedeljko Čubrilović, predsjednik Demosa.

On je bio ministar saobraćaja i veza Republike Srpske pet puta, prvo u četiri uzastopna mandata od 28. februara 2006. do 18. decembra 2014. Nakon toga bio je u NS RS, da bi u 17. sazivu ponovo bio izabran za ministra (21. decembar 2022 - 3. septembar 2025).

Aleksa Buha ispred svih

Od ministara koji su birani u prvu Vladu RS po broju mandata ističe se Aleksa Buha, koji je bio ministar inostranih poslova u prvom, drugom, trećem, četvrtom, petom i šestom sazivu, od 22. aprila 1992. do 18. januara 1998.

Šest puta je ministar bio i Nedeljko Lajić, i to saobraćaja i veza RS.

Dragan Kalinić je odmah iza njega sa pet mandata kao ministar zdravlja, rada i socijalne zaštite, kao i Ljubomir Zuković i Dragan Davidović.

Po četiri puta ministri su bili Borivoje Sendić, Miroslav Toholj, Milan Ninković te Novak Kondić.

Od stare garde triput su ministri bili Milorad Skoko, Ljubiša Vladušić, Đojo Arsenović, Ratko Mišanović, Milovan Stanković, Omer Branković te Džerard Selman.

A od novih, još aktuelnih, treći put su birani za ministre Senka Jujić kao ministarka uprave i lokalne samouprave, Bojan Vipotnik, ministar za prostorno uređenje, građevinarstvo i ekologiju, te Željko Budimir, koji je u jednom mandatu bio ministar za naučnotehnološki razvoj, visoko obrazovanje i informaciono društvo, a onda u dva mandata ministar unutrašnjih poslova.

Survivor u Vladi

Njihova dugovječnost podsjeća na reality show „Survivor“: vlade se mijenjaju, premijeri dolaze i odlaze, ali oni ostaju. Dok se drugi ministri povlače, nestaju ili bivaju „izglasani s ostrva“, oni su poput neuništivih takmičara koji uvijek pronađu način da prežive novu sezonu. Njihova strategija je jednostavna – ne troši energiju na spektakularne poteze, već se drži fotelje kao da je kokosova palma na pustom ostrvu.

U svakoj novoj vladi oni se ponašaju kao veterani: znaju gdje su zamke, gdje se krije politički „imunitet“ i kako preživjeti glasanje. Ako bi se ikada snimao reality show o političarima, njihova parola bi bila: „Nije važno ko je premijer, važno je da sam ja ministar.“ Publika bi ih gledala kao likove koji nikada ne ispadaju, a njihova dugovječnost postala bi glavna atrakcija – jer u Vladi RS, očigledno, opstaju samo najizdržljiviji.

Ovi ministri nisu samo političari, oni su serija sa beskonačnim sezonama. Publika se mijenja, scenarij se ponavlja, ali glavni glumci ostaju isti. Ako se ikada bude pravio muzej Vlade RS, njihove fotelje bi bile izložene kao eksponati sa natpisom: „Ovdje su sjedili oni koji su sjedili zauvijek.“

(Nataša N)