Vašington mijenja kurs: Američki mediji sve otvorenije o novoj politici prema Srbiji i Srbima

Foto: Washington Times

U tekstu pod naslovom Trampov pametan pro-Srbija, pro-Balkan zaokret, autorka Šeril Čamli podsjeća na NATO bombardovanje Srbije 1999. godine i politiku administracije Bila Klintona, koju su pojedini američki analitičari i članovi Kongresa tada ocjenjivali kao nezakonitu.

Nasuprot tome, današnje odnose Vašingtona i Beograda opisuje kroz diplomatiju, razvoj i saradnju.

„Vašington tajms“ posebno ističe Strateški dijalog Srbije i SAD održan u Vašingtonu 17. jula, tokom kojeg su Marko Rubio i Marko Đurić dogovorili saradnju u energetici, infrastrukturi, nauci i tehnologiji, uključujući istraživanje svemira, kao i nastavak programa „Fulbrajt“.

Američki list ocjenjuje da ovo nije samo pitanje ekonomije. U pozadini je borba za uticaj nad Srbijom između Vašingtona, Moskve i Pekinga.

Autorka podsjeća da je Aleksandar Vučić u prethodnom periodu razgovarao i sa ruskim i kineskim zvaničnicima, pa otvoreno postavlja pitanje: čiji će uticaj u Srbiji dominirati u budućnosti?

Srbija je zbog svog geografskog položaja predstavljena kao jedna od ključnih država regiona, odnosno kao tačka na raskršću Istočne i Zapadne Evrope.

U tekstu se posebno naglašavaju i odnosi Srbije i Izraela, uz ocjenu da produbljivanje odbrambenih veza Srbiju čini jednim od najbližih izraelskih saveznika u Evropi.

Poseban dio teksta posvećen je i iskustvu Srba tokom ratova devedesetih, pri čemu se navodi da su se Srbi suočavali sa stranim mudžahedinima i radikalnim islamističkim strukturama. U tom kontekstu citira se i direktor Memorijalnog centra Republike Srpske Denis Bojić.

Ipak, suština teksta nije u istoriji, već u američkom interesu. „Vašington tajms“ navodi da nova politika prema Zapadnom Balkanu ima jasnu geopolitičku dimenziju – od energetike i transportnih koridora do sajber-bezbjednosti i odbrambenih kapaciteta, uz nastojanje da se ograniči uticaj Rusije i Kine.

Zanimljivo je i ono što u tekstu nije u prvom planu. Kosovo se ne nameće kao centralna tema odnosa Vašingtona i Beograda, već je naglasak na partnerstvu i konkretnim interesima.

To ne znači da je američka politika prema Srbiji suštinski preokrenuta, ali pokazuje da se u dijelu američkog javnog prostora sve otvorenije govori o potrebi drugačijeg odnosa prema Beogradu.

Poruka je jasna – Srbija se sve više posmatra kao partner oko kojeg se Vašington želi boriti za uticaj, a ne samo kao država na koju treba vršiti pritisak.