Kako su „delfini“ postali svjetska sila – 23 zlatne medalje i kontinuitet koji je obilježio evropski i svjetski vaterpolo

Impresivna riznica trofeja pokazuje da su „delfini“ čak 14 godina, gotovo svakog ljeta, osvajali makar jedno zlato na najvećim smotrama – Olimpijskim igrama, svjetskim i evropskim prvenstvima, Svjetskoj ligi i Svjetskom kupu, a nerijetko i više puta u jednoj sezoni. Sve je započelo nakon Olimpijskih igara u Atini, kada je reprezentacija tadašnje Srbije i Crne Gore osvojila srebro, a potom započela zlatnu eru.

Gledajući isključivo na najsjajnija odličja, Srbija je od 2005. godine do danas stigla do čak 23 zlatne medalje. Niz je otvoren titulama na Svjetskom prvenstvu u Montrealu i Svjetskoj ligi u Beogradu 2005. godine, a zatim su se redali uspjesi na turnirima širom svijeta – Svjetska liga u Atini, Svjetski kup u Budimpešti, Evropsko prvenstvo u Beogradu 2006, potom Berlin, Đenova, Rim, Oradea, Niš, Firenca, Ajndhoven, Čeljabinsk, Almatij, Dubai, Budimpešta, Kazanj, Bergamo, Beograd, Huidžou, Rio de Žaneiro, Ruza, Barselona i najnovije – Beograd.

Riječ je o uspjehu koji je vjerovatno jedinstven u istoriji sporta, posebno ako se ima u vidu da su u tom periodu srpski vaterpolisti osvajali i druga odličja – ukupno još osam medalja, što dodatno potvrđuje kontinuitet vrhunskih rezultata.

Posebno je značajno da su se najbolji rezultati poklopili sa periodom nakon osamostaljenja Srbije 2006. godine, kada je i Crna Gora izrasla u velikog i stalnog rivala. U jednom trenutku, ekipa koju je predvodio Dejan Savić bila je šampion svih velikih takmičenja, a krug je simbolično zatvoren olimpijskim zlatom u Rio de Žaneiru 2016. godine. Prvi poraz na velikim takmičenjima došao je tek poslije pet godina, piše Tanjug.

Ipak, uslijedile su i godine patnje, na koje ni vaterpolisti ni javnost nisu bili navikli. Poslije trijumfa na Evropskom prvenstvu u Barseloni 2018. godine, došle su sušne sezone. Na EP u Budimpešti 2020. Srbija je eliminisana u četvrtfinalu nakon peteraca protiv Španije i zauzela peto mjesto, čime je stala na četiri uzastopne evropske titule. Još veći šok uslijedio je u Splitu 2022. godine, kada je nova generacija završila prvenstvo na devetom mjestu – najlošijem plasmanu u istoriji.

Nakon tog debakla povukao se trofejni selektor Dejan Savić, a klupu je preuzeo Uroš Stevanović. Njegov debi na evropskim prvenstvima nije donio željeni rezultat, jer je Srbija u Zagrebu 2024. zauzela sedmo mjesto, ponovo nakon eliminacije u četvrtfinalu, ovoga puta od Mađarske poslije peteraca.

Vjera u sopstveni kvalitet, međutim, nikada nije nestala. Samo pola godine kasnije, u Parizu, „delfini“ su osvojili treće uzastopno olimpijsko zlato i pokazali da i dalje pripadaju samom svjetskom vrhu. Na Svjetskom prvenstvu u Singapuru ostali su na korak od medalje, ali ih je bolan poraz u meču za bronzu od Grčke dodatno ojačao i poslužio kao opomena.

Sve se vratilo na Evropskom prvenstvu u Beogradu. Nakon dramatične pobjede nad Holandijom poslije peteraca, Srbija je zaigrala u prepoznatljivom šampionskom ritmu i na putu do finala savladala aktuelnog evropskog i svjetskog šampiona Španiju, vicešampiona svijeta Mađarsku i Italiju, bronzanu sa prethodnog EP. Poslije osam godina čekanja, medalja je ponovo stigla – ovoga puta zlatnog sjaja.

Gledano unazad, Srbija je od osamostaljenja bila prava noćna mora za evropske rivale. Evropska zlata osvajana su 2006. i 2016. u Beogradu, 2012. u Ajndhovenu, 2014. u Budimpešti i 2018. u Barseloni. Uz to, tu su jedno srebro i jedna bronza, pa sada, sa novom beogradskom medaljom, Srbija može da se pohvali sa osam medalja na 11 evropskih prvenstava, uz čak sedam odigranih finala – podatak vrijedan divljenja.

Time su „delfini“ potvrdili status pravih nasljednika nekada moćne Jugoslavije. Podsjećanja radi, velika Jugoslavija je na prvo evropsko zlato čekala do 1991. godine u Atini, dok je prvu medalju, bronzanu, osvojila još 1950. u Beču. Nakon sankcija i pauze, SR Jugoslavija se vratila na veliku scenu srebrom u Sevilji 1997, da bi dominacija na Starom kontinentu započela 2001. u Budimpešti i nastavila se u Kranju 2003. godine.

Ako se saberu sva odličja od Evropskog prvenstva u Beču 1950. godine do danas, „delfini“ su osvojili ukupno 23 medalje. Prije finala sa Mađarskom imali su osam zlatnih, devet srebrnih i pet bronzanih odličja. Velika Jugoslavija osvojila je 12 medalja, SRJ i SCG tri, a samostalna Srbija osam – statistika koja najbolje govori o kontinuitetu i veličini jedne od najuspješnijih reprezentacija u istoriji svjetskog sporta.