Badnji dan – posebna radost u molitvama i brojnim običajima

Foto: Agencije

Badnji dan zauzima posebno mjesto u srpskoj tradiciji, jer u sebi spaja molitvu, simboliku i običaje koji se vijekovima prenose s koljena na koljeno. Naziv potiče od riječi bdjeti, jer se uoči Božića ne spava, već se bdi i iščekuje rođenje Isusa Hrista.

U ranim jutarnjim satima domaćin siječe badnjak – granu hrasta, svetog drveta kod Slovena, koja se sa prvim mrakom unosi u dom. Porodica se okuplja oko posne trpeze, ispod stola se stavlja slama kao simbol Hristovog rođenja na slami, a badnjak se polaže na ognjište ili simbolično pali.

Mnogi običaji vezani za Badnji dan imaju staro, čak i pagansko porijeklo, ali su kroz vrijeme dobili hrišćansko značenje. Loženje badnjaka simbolizuje novo sunce, život i napredak, dok se žitom i orasima priziva rodna i blagoslovena godina.

U savremenim, urbanim uslovima, običaji su prilagođeni, ali suština je ostala ista – Badnji dan je vrijeme mira, praštanja i zajedništva. Srpska pravoslavna crkva ovaj dan obilježava kao posljednji dan Božićnog posta, pozivajući vjernike na molitvu, smirenje i pripremu za najradosniji hrišćanski praznik – Božić.