Manje poznat opus Leonarda da Vinčija: Nije slikao „samo“ Mona Lizu već i ružne žene

Foto: Agencije

Ali, da Vinčijev opus, kako piše Gardijan, a prenosi Jutarnji list otkriva i umjetnikovu fascinaciju nepravilnim, bolesnim i ostarjelim licima.

Kao i one konvencionalno estetski ugodne, slikao ih je s velikom preciznošću, a njegove karikature, kako su se u osamnaestom vijeku nazivale su posebno moderne.

Renesansna umjetnost se često opisuje kao uredna i umirujuća pa navedeni da Vinčijevi crteži kako navodi Guardian izazivaju anksioznost nalik Munkovom ‘Kriku‘ ili hororu Frensisa Bajkona, pomalo neočekivani.

Uvid u manje poznati dio njegovog stvaralaštva daje nova izložba „Ružna vojvotkinja: Ljepota i satira u renesansi“ (The Ugly Duchess: Beauty and Satire in the Renaissance) Nacionalne galerije u Londonu (National Gallery).

„Ružna vojvotkinja“ ili „Stara žena“, koja je kasnije inspirisala ilustraciju Džona Tenijela u Alisi u zemlji čuda, poznato djelo flamanskog umjetnika Kventina Masejsa, zapravo je, piše Gardijan, kopija karikature Leonarda da Vinčija.

Nacionalna galerija u Londonu uz sliku izlaže istovjetnu skicu u crvenoj kredi Leonardovog učenika Frančesa Melzija.

Kako je Melzi bio da Vinčijev vijerni učenik, pretpostavlja se da je njegova kopija pouzdan dokaz.

Vjeruje se, stoga, da je ideja za crtež potekla od Leonarda, a da je Masejs motiv uvećao i portretisao u ulju.

„Ružna vojvotkinja“ samo je jedno od neobičnih lica koja je da Vinči crtao.

Spominje se i njegova karikatura starca i starice tokom zavodljivog pozdrava: starčevo lice liči na mumificirani leš, dok starica gotovo nema nos.

Subjekt treće karikature je pak muškarac iz profila čija usta nalikuju na magareća, a vrat mu je debeo i nalik na ćuranov, nos kao našiven, a kosa zapetljana poput vrtloga, živopisno opisuje Gardijan.